"ΤΟΝ ΝΥΜΦΩΝΑ ΣΟΥ ΒΛΕΠΩ"

Τον Νυμφώνα σου βλέπω Σωτήρ μου κεκοσμημένο.
Ήρθες, Εσύ, κοντά μου και μου αποκάλυψες την Βασιλεία Σου.

Ήμουν αναίσθητος και δεν σε ένιωθα.
Ήμουν τυφλός και δεν Σε έβλεπα.
Έπαθες για να μου ανοίξεις τα μάτια να Σε δω.
Έπρεπε να Σε σταυρώσω, Θεέ μου, για να δω το μέγεθος της αγάπης Σου;

Σε βλέπω πάνω στον Σταυρό γεμάτο πληγές και αίματα.
Τώρα βλέπω καθαρά τα αιματοβαμμένα πορφυρά βασιλικά ιμάτια, που φόρεσες επάνω στον Σταυρό.
Τώρα βλέπω ότι ο Σταυρός, που σήκωσες, ήταν ο δικός μου.
Τώρα βλέπω καθαρά την αγάπη Σου για μένα.
Τώρα βλέπω την μόνη διέξοδο στον εαυτό μου, που με ωθεί να Σου φωνάξω: μνήσθητί μου Κύριε εν τη Βασιλεία Σου!

 

"ΠΟΡΝΗ ΗΤΑΝ"

Πόρνη ήταν, αλλά δεν την εμπόδισε η συνήθεια της αμαρτίας να δει την αλήθεια.
Η διάθεσή της δεν πνίγηκε από τον βόρβορο της αμαρτίας.
Η καρδιά της ευωδίαζε, παρά την δυσοσμία της αμαρτίας.

Η αμαρτία δεν εμποδίζει την σωτηρία, αλλά η εμμονή στην αμαρτία. Μας το έδειξε η Πόρνη του Ευαγγελίου.

Αλλ', ω Νυμφίε Χριστέ, χάρισε δάκρυα μετανοίας και απάλλαξε από την δυσοσμία της υποκρισίας τούς δούλους Σου, ώστε καθαροί να αξιωθούμε της Βασιλείας Σου!

 

"ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ"

Ιδού ο Νυμφίος Χριστός έρχεται, δεν περιμένει, έρχεται ο Ίδιος.
Είναι τόση η αγάπη Του για τον άνθρωπο, ώστε δεν τον περιμένει, αλλά έρχεται ο Ίδιος κοντά του.
Δεν τον εξαναγκάζει, όμως, με την βία να Τον δεχθεί στην καρδιά του, αλλά του δείχνει την αγάπη Του με την θυσία Του.

Έρχεται κοντά του έτοιμος να θυσιασθεί γι' αυτόν.
Έρχεται κοντά του, για να του σβήσει τις αμαρτίες, που τον βαραίνουν.
Έρχεται κοντά του, γιατί θέλει τον άνθρωπο δίπλα Του.
Έρχεται κοντά του για να μείνει μαζί του.

Δάκρυα παρηγοριάς τρέχουν, βλέποντας την αγάπη τού Δημιουργού για το δημιούργημά Του.
Δάκρυα σιγουριάς τρέχουν, βλέποντας τον ουρανό να μιλάει.
Δάκρυα μετανοίας μόνο ζητά ο ουρανός από τον άνθρωπο.

Ας αξιωθούμε με ταπείνωση και μετάνοια να προσκυνήσουμε τα Άγια Πάθη, τον Σταυρό και την Ταφή του Νυμφίου μας Χριστού, γιατί έρχεται να μας χαρίσει την Ανάσταση!

 

"ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΩΔΕ"

Τον είδαν κρεμασμένο στον Σταυρό, πληγωμένο, ματωμένο, νεκρό.
Τον κατέβασαν από τον Σταυρό, Τον ακούμπησαν με τα χέρια τους, Τον έβαλαν μέσα στο μνημείο.

Ο πόνος με την λύπη αναμίχθηκε, γιατί ήταν σίγουροι ότι έπιασαν στα χέρια τους και έθαψαν έναν Νεκρό.
Αυτόν τον Νεκρό αναζήτησαν, αλλά ήρθε η επιβεβαίωση από τον Άγγελο: «ουκ έστιν ώδε».

Ο πόνος και η λύπη μετατράπηκαν σε ανείπωτη χαρά.
Το μνημείο, το είδαν κενό! Ο Διδάσκαλος «ουκ έστιν ώδε», αναστήθηκε!

Η επιβεβαίωση ήρθε από τον ουρανό, ότι ο Χριστός «ουκ έστιν ώδε».
Η επιβεβαίωση της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο.
Η επιβεβαίωση της σωτηρίας.
Η επιβεβαίωση της αλήθειας.

Χριστός Ανέστη! Η μόνη αλήθεια!

 

footer
  • Σάββατο 15 Δεκεμβρίου Ελευθερίου ιερομάρτυρος, Ανθίας


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ